Pastoor Jan Schlatmann; iedereen was welkom.

Met dank aan Werner Zonderop zijn we geattendeerd op het heengaan van een bijzonder mens.



In memoriam pastoor Jan Schlatmann (1930 - 2021)


In Leidsch Dagblad, zaterdag 30 oktober 2021


De Zoeterwoudse emeritus-pastoor Jan Schlatmann is woensdag 27 oktober in zijn appartement in Voorhout overleden. Hij werd 91 jaar.


In de rouwcirculaire staat de bijbeltekst: ’Heer, geef mij een hart dat luistert’. ,,Hij had die zin zelf ooit al eens uitgekozen’’, vertelt zijn broer Tom Schlatmann. ,,Heel treffend. Mijn broer had altijd voor een ieder die met een probleem zat, een luisterend oor. Hij luisterde niet alleen, hij wilde ook meevoelen met die ander. Vandaar ’een hart dat luistert’.’’


De pastoor was officier in de Orde van Oranje Nassau en ereburger van de gemeente Zoeterwoude.


Op zijn 25e verjaardag werd Schlatmann tot priester gewijd. Daarna werd hij achtereenvolgens benoemd tot kapelaan in de parochies te Nootdorp, Rotterdam en Nieuwveen. In 1965 werd hij rector van Huize Ursula in Nieuwveen, een instelling voor verstandelijk gehandicapten. Twee jaar later stond hij als godsdienstleraar voor de klassen van het Agneslyceum in Leiden. In datzelfde jaar werd hij kapelaan in Leiderdorp en kreeg hij enkele pastorale taken in Zoeterwoude.


In 1971 stapte hij over naar de parochie H. Antonius van Padua in Leiden. Drie jaar later werd hij pastoor in Zoeterwoude. Weer drie jaar later werd hij naast zijn functie als pastoor ook benoemd tot deken van het dekenaat Leiden en bleef dat tot 1988. Hij was een aantal jaren Iudex, een soort rechter bij de Kerkelijke rechtbank.


In 1995 nam de pastoor afscheid, maar ook na zijn emeritaat bleef hij tot 2006 assisteren in verschillende parochies en instellingen.


Het overlijdensbericht maakt tientallen reacties los op Facebook. Pastoor Schlatmann wordt omschreven als een aardige, charmante en interessante man. ,,Ik was lange tijd zijn huishoudelijke hulp via de thuiszorg’’, memoreert Angela Overdevest. ,,Wat hebben we gezellige gesprekken gehad. Toen ik zei dat ’ie mij aan Toon Hermans deed denken wanneer hij zijn alpinopetje op had, dan keek ’ie je aan met zijn guitige oogjes en zongen we: ’Wat ruist er door het struikgewas’.’’


Tom Schlatmann weet dat zijn broer voor velen veel heeft betekend. ,,Met zijn betrokkenheid, ruime opvattingen en charme wist hij veel mensen te raken of zij gelovig waren of niet.


Onze eigen Peter van Eeten (Regenboogwandeling auteur en 40+ Café) heeft fijne herinneringen aan de pastoor.

''Ik kan mij helemaal vinden in het artikel over Jan Schlatmann in De Volkskrant. Ik heb hem (met name in de jaren '70 en '80) ook zo ervaren. Heel belangrijk was, dat wij bij Jan Schlatmann thuis (met name in de pastorie van De Meerburg) hartelijk welkom waren en ons rustig en op ons gemak voelden. Dat wij homo's en lesbo's van harte welkom waren bij Jan gaf ons een goed gevoel en versterkte ons besef "wij mogen er zijn zoals we zijn". Ik ben dankbaar voor wat hij ons heeft geboden. Het gaf ons in die toch wel onzekere tijd die steun en moed om door te gaan met het leven zoals we dat graag wilden leven. Heel belangrijk was natuurlijk, dat wij elkaar in een veilige omgeving konden ontmoeten''.


Wij wensen iedereen die zich verbonden voelde met Jan Schlatmann sterkte met het verwerken van dit verlies.


Voor het volledige artikel kan je deze link gebruiken; https://www.volkskrant.nl/mensen/zoekende-en-ruimdenkende-priester-die-zich-vijftig-jaar-geleden-al-openlijk-en-gastvrij-inzette-voor-homo-s~b0f55b02/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F